کلام معصوم
ساعت ٥:٤٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

امام جواد (ع):

بین دو کوه  سرزمین طوس ، قطعه ای  از بهشت  است هر کس که داخل  در آن شود در روز قیامت  از آتش جهنم در امان است .


 
یاد آوری
ساعت ٥:٤٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

 یادمان باشد   به سوی زیارت که می رویم  دلمان را به سوی  ضریح امام روانه سازیم  نه دستانمان را .


 
یاد آوری
ساعت ٥:٤٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

یادمان نرود  که امام  فقط در زیارت ناظر اعمال ما نیست در هر کجا که باشیم او نظاره گر اعمال ماست .


 
دل نوشته
ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

مولا رضا (ع) جان ؛ تو آن چنانی که من دوست دارم ، مرا چنان کن که دوست می داری .


 
کلام معصوم :
ساعت ٥:۳٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

امام صادق (ع):

هر گاه  کسی وارد شهری شود  او مهمان  هم کیشان خود در آن شهر است تا هنگامی که در آن شهر است . ( بحار الانوار جلد 72 ص  462)


 
کلام معصوم :
ساعت ٥:۳٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

 
کلام معصوم :
ساعت ٥:۳٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

امام رضا (ع) :

 در مراعات  حقوق و اخلاق  و آداب معاشرت با مردم  چنان رفتار نمایید  که دوست داری آن طور با  تو رفتار نمایند .


 
دل نوشته
ساعت ٥:۳٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

مولا جان (امام رضا (ع)) چگونه می توانم  در جوار تو زندگی کنم  اما زهد و پارسایی  و زهد و ساده زیستی تو را وام نگیرم .


 
دل نوشته
ساعت ٥:۳٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: حرم ،امام رضا (ع)

امام رضا (ع) جان ، دلم می خواد کبوتر معرفت عشق تو را پر دهم  در آسمان حرمت ،حرم برای من تمام آسمان شهر توست .


 
با خون نوشت:السلام علیک یااباعبدالله
ساعت ٤:٢٧ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

«فلاح نژاد» فرمانده‏ى گروهان ما بود. براى بچه‏هاى گروهان، مایه‏ى خوشحالى بود که فلاح نژاد فرمانده‏ى آنهاست.

راستش من خیلى دوست داشتم با او هم‏صحبت باشم. حرف‏هایش خیلى برایم دلنشین بود؛ چون در عین حال که ما در شبه جزیره‏ى فاو و در خطرناکترین مناطق آن مستقر بودیم و هیچ کس در آن جا اطمینان نداشت که تا ده دقیقه دیگر زنده است یا شهید، او طورى حرف مى‏زد که انسان تصور مى‏کرد این جا محل تفریح و براى ییلاق آمده است. چهره‏اش طورى آکنده از آرامش بود مثل این که در خانه‏ى خودشان کنار خانواده‏اش به سر مى‏برد. کمترین لطف او نسبت به کسانى که برخورد مى‏کرد پس از سلام، یک تبسم بود. از عادات وى این بود که همیشه اول، نماز مى‏خواند بعد غذا مى‏خورد. اگر غذا مقدارى زودتر از وقت نماز مى‏رسید، مى‏گفت: «اول سجود بعدا وجود». اشک‏هایش در نماز فراوان بود و دعایش بعد از نماز، پراحساس.

وقتى بعد از نماز، مفاتیح به دست مى‏گرفت و با آهنگ دلنواز دعا مى‏خواند، خیلى دلم مى‏خواست کنارش بنشینم و گوش کنم. دیدار او و ذکر خدا برایمان همواره دو پدیده‏ى قرین بود. واقعا دیدارش انسان را به یاد خدا مى‏انداخت و صحبتش نیز روحیه‏بخش رزمندگان بود. گاهى وقت‏ها به دوردست‏ها و آن سوى دشمن چشم مى‏دوخت و خیره مى‏شد و با حسرت نگاه مى‏کرد، زیر لب زمزمه مى‏کرد: السلام علیک یا ابا عبدالله!

 

در صحبت‏هایش عشق به کربلا و شوق دیدار امام حسین علیه‏السلام موج مى‏زد. فلاح نژاد اسم معشوقش امام حسین علیه‏السلام را با شعف آمیخته به حسرت بر زبان جارى مى‏کرد. او مهمانى و مهمان شدن را دوست داشت. آن روز صبحانه به ما نرسیده بود و حسابى گرسنه بودیم. نزدیک ساعت یازده غذا آوردند. فلاح نژاد هم مهمان ما بود. مجبور شد قبل از نماز، نهار را همراه ما صرف کند، بعد از نهار پرسید: «وقت نماز شده؟». یکى از برادران گفت: «پنج دقیقه از وقت اذان گذشته است». با تعجب و حیرت گفت: «پنج دقیقه گذشت؟!». با حالت تأسف و تأثر، سرش را تکان داد و با قیافه‏ى عبوس و گرفته و با صداى خفیف زمزمه کرد: «حیف که پنج دقیقه گذشته است».

شتابان براى وضو حرکت کرد. نزدیک بود که به منبع برسد که ناگهان سفیرى از بالا به طرف زمین سقوط کرد و صداى مهیبى را به اطراف پراکند. پس از فروکش کردن گرد و خاک و دود، فلاح نژاد، را دیدم که به طرف سنگر مى‏آید. خوشحال شدم که او طورى نشده و سالم است؛ زیرا چهره‏اش آرامتر از همیشه و طراوت از گونه‏هایش پیدا بود؛ اما بدون این که حرفى بزند و تعارفى کند، داخل سنگر شد. من هم به دنبال او رفتم، ولى مشاهده کردم دستش را روى قلبش گذاشته و کمى بعد دیدم دهانش پر از خون شد و خون از آن بیرون ریخت. فهمیدم نمى‏تواند حرفى بزند. دیگر برایم معلوم شد چه حادثه‏اى اتفاق افتاده. آرى، ترکش به قلبش اصابت کرده بود. خودش را به طرف روزنامه‏اى که در سنگر افتاده بود کشاند. من هم دویدم تا آمبولانس را حاضر کنم. وقتى برگشتم فلاح نژاد را دیدم که دستش را روى قلبش مى‏گذارد و بر مى‏دارد و روى روزنامه چیزى مى‏نویسد. من بدون این که به نوشته‏اش توجه کنم خواستم زیر بغلش را بگیرم و او را به طرف آمبولانس ببرم. از نوشتن دست برداشت و نگاهى به من انداخت و با شور و شعفى بیشتر از همیشه لبخندى زد؛ اما چه فایده که گونه‏هایش دیگر آن سرخى همیشگى را که به هنگام خوشحالى به خود مى‏گرفت، از دست داده و به زردى گراییده بود. نگذاشت که زیر بغلش را بگیرم، خودش بلند شد با امدادگرها به طرف آمبولانس رفت. بعد از این که فضاى سنگر از صفاى عشق او خالى شد، نگاهم به آن روزنامه افتاد و نوشته‏ى خونینش را خواندم. پس از آن اشک حسرت بر چشمانم حلقه زد. مجددا آن جمله‏ى کوتاه را خواندم. باز سیر نشدم. دوباره و سه باره و چندین باره خواندم باز سیر نشدم. با خون قلبش نوشته بود: «السلام علیک یا ابا عبدالله». به طرف آمبولانس دویدم؛ اما مثل این که فلاح نژاد عجله‏ى زیادى داشت؛ زیرا قبل از حرکت آمبولانس در حالى که گل خنده بر چهره‏اش بود، به دیدار معبود شتافت و چشمان کم فروغش از دیدار این جهان بسته و به دیدار حق گشوده شد.

(روزنامه‏ى جمهورى اسلامى، 6 / 7 / 66، ص 6)

راوى: على حسن جگینى


 
شهید
ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: لعل ،تجسم توحید

تا چشم تو به حادثه خندید اى شهید

هفتاد پشت فاجعه لرزید اى شهید

بر پیکرت قیامت خون بود شعله‏ور

معراج سرخ با تو تراوید اى شهید

پیشانی ات به مهر صداقت چه آشناست !

هر سجده‏ات تجسم توحید اى شهید

گویى که مات مانده زمین در حضور تو

آتش بزن بر این همه تردید اى شهید!

افسانه بود خواندن اسطوره‏هاى سبز

امروز وصف توست چه جاوید اى شهید!

اینک قلم ز کورى این قلب‏هاى تار

نام تو را ز آینه پرسید اى شهید!

با تو تمام عاطفه‏ها سرخ میشود

لعل تراش خورده‏ى خورشید اى شهید!


 
غزل شهید
ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: غزل ،شهید ،جانباز

مادر چه گریه میکنى امشب براى من‏

زنهار اشک غم مفشان در عزاى من‏

 

من طایر بهشتیام و راستى نبود

ویرانه‏اى چو عالم هستى سراى من‏

 

رفتم از این خراب و پریدم به اوج عشق‏

جایى که بود درخور بال هماى من‏

 

بنگر چگونه پر به حریم خدا زدند

همسنگران همنفس خوشنواى من‏

 

من زنده‏ام شهید ره عشق مرده نیست‏

پیچید بگوش اهل حقیقت نداى من‏

 

زان شد نصیب فیض شهادت مرا که بود

عشق حسین (ع) همسفر کربلاى من‏

 

من یک بسیجی ام که در آئین لشکری

فرمانده ، عشق باشد و آمر خداى من‏

 

مادر مرا ببخش ولیکن روا نبود

انکار امر رهبر من ، رهنماى من‏

 

جایى که پاى دین و وطن بود در میان‏

مادر نبود بستر راحت سزاى من‏

 

وقتى نشسته در بر سجاده‏اى مباش‏

غافل به پیشگاه خدا از دعاى من‏

 

هرجا بدیده عاشق جانبازى آیدت‏

فرزند خود خطاب کن او را به جاى من‏


 
ثواب زائر قبر حسین علیه السلام:
ساعت ۱:۳۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۳ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: زائر ،کربلا ،فضیلت زیارت ،شب قدر

روایت شده است که حضرت خاتم الانبیاء (ص ) در خانه عایشه بود، حسین علیه السلام آمد، عایشه خواست مانع شود، رسول خدا(ص ) جریان آتیه حسین علیه السلام و مقامات او و زائرش را ذکر مى فرماید: که حسین علیه السلام در زمین کربلا کشته و مدفون مى گردد، هرکس او را زیارت کند ثواب یک حجّ و یک عمره من به او داده مى شود، عایشه تعجّب کرد و گفت : ثواب حجّ و عمره شما!
فرمود: بلى ثواب دو حجّ و دو عمره من .
باز عایشه تعجّب کرد! و رسول خدا(ص ) فرمود ثواب سه حجّ و سه عمره من .
همینطور زیاد فرمود، که در روایت چنین است ثواب نود حجّ و نود عمره رسول خدا (ص ) براى زائر قبر حسین علیه السلام است .
البته از این حجّ و عمره تا نود با اعتبار حال و معرفت و محبّت زائر قبر حسین علیه السلام است ، با چه علاقه اى رو به قبر حسین علیه السلام رفته است .
و نیز فرمودند چنین ثوابهاى عظیمى که براى زیارت کننده قبر حسین علیه السلام است موجب دلشادى من گردید. (1)

 

جوار امام حسین علیه السلام بهتر از بهشت
اگر کسى از گناهان مى ترسد و نمى داند که آیا توبه اش پذیرفته شده است یا خیر؟ رسول خدا (ص ) وعده فرموده است که زوّار قبر حسین علیه السلام و عزادارانش را تنها نگذارد، در وحشتها و ظلمتها از آنان فریاد رسى بفرماید.
در صحراى محشر که هر کس سر گرم خودش مى باشد عدّه اى در جوار امام حسین علیه السلام زیر سایه عرش رحمتند، به قدرى از مجالست با امام حسین علیه السلام مأ نوسند و لذّت میبرند که وقتى حوریان از بهشت برایشان پیغام مى فرستند که ما منتظر شمائیم ، چرا نمى آئید پاسخ مى دهند ما لذّت مجلس امام حسین علیه السلام را به مصاحبت با شما ترجیح میدهیم .
راستى که جاى امیدوارى است بقول شیخ شوشترى اگر مقام ما به حدّى نرسیده باشد که در اوّل محشر نزد امام حسین (ع ) زیر سایه عرش باشیم امیدواریم که در چاله و ظلمتکده جهنّم هم نباشیم پیغمبر ما نجات دهد.

 

 

زیارت کربلا معادل ثواب احیای هزار شب قدر

امام صادق علیه السلام مى فرماید: که هر کس یک روز در خدمت حضرت سیّد الشّهداء علیه السلام به سر برد ( یعنى در تربت کربلا، جایى که خون ابا عبداللّه الحسین علیه السلام و یاران و فرزندانش ظلما ریخته شد) در نامه اعمال او ثواب احیاء هزار شب قدر نوشته مى شود.(2)

 

مباهات خدا بر زائر کربلا
از ذریح محاربى منقول است که گفت : به حضرت امام جعفر صادق (ع ) شکایت کردم آنچه به من مى رسد از قوم و فرزندان من هر گاه به ایشان نقل مى کنیم ثواب زیارت قبر حضرت امام حسین (ع ) را تکذیب من مى کنند و مى گویند:
تو دروغ مى بندى بر امام جعفر (ع ) حضرت فرمود: اى ذریح ! بگذار مردم را که به هر جا که خواهند بروند.
والله ، که حق تعالى مباهات مى کند به زایران حضرت امام حسین (ع ) و آنها که از راه هاى دور به زیارت آن حضرت مى روند، با ملائکه مقرّبین و حاملان عرش خود حتّى آنکه مى فرماید به ایشان که : آیا نمى بینید زیارت کنندگان قبر حسین بن على (ع ) را که آمده اند با نهایت شوق به سوى آن حضرت و به سوى فاطمه زهرا(س ).
به عزّت و جلال و عظمت خود سوگند مى خورم که : واجب گردانم براى ایشان کرامت خود را که ایشان را گرامى دارم و داخل گردانم ایشان را در بهشتى که مهیّاکرده ام براى دوستان خود پیغمبران و رسولان خود.
اى ملائکه من ! اینها زیارت کنندگان حسین اند که محبوب محمّد (ص ) است که او پیغمبر و حبیب من است
و هر که مرا دوست مى دارد حبیب مرا دوست مى دارد و هر که حبیب مرادوست مى دارد محبوب او را دوست مى دارد.
و هر که حبیب مرا یا محبوب او را دشمن مى دارد بر من لازم است که او را به بدترین عذاب هاى خود عذاب کنم و به آتش خود او را بسوزانم . و جهنّم را جایگاه او گردانم و او را عذاب کنم که هیچ یک از عالمیان را عذاب نکرده باشم .(3)

همراهی زائر امام توسط ملائکه

از حضرت امام جعفر صادق (ع ) منقول است که : چون شخصى از خانه خود بیرون آید به عزم زیارت حضرت امام حسین (ع ) به سوى کربلا مشایعت کنند او را از هفتصد ملک از بالاى سر او و زیر پاى او از جانب راست و چپ و پیش رو و پشت سر او تا او را به اهلش برسانند. پس چون زیارت کند آن حضرت را ندا کند او را منادى که : (گناهانت آمرزیده شد پس ‍ از سر گیر عمل را).
پس با او برمى گردند آن ملائکه تا داخل خانه خود شود. پس به او مى گویند که : (تو را به خدا سپردیم ).
پس پیوسته به زیارت او مى آیند تا روز مردن او وبعد از مرگ او، هر روز. و زیارت مى کنند حضرت امام حسین (ع ) را و ثوابش از آن مرد است .(4)

 

فضیلت زیارت کربلا
عبداللّه ابن حماد نقل مى کند: روزى امام صادق (ع ) به من فرمود:
اى حماد نزد شما فضیلتى هست که مثل آن به احدى داده نشده است . و گمان ندارم آن چنان که باید آن را بشناسید و بر او محافظت نمائید! و قیام به حقّ آن کنید. و از براى آن فضیلت اهلى هست که ایشان را براى آن کار نام برده اند، و به ایشان توفیق عطاء کرده اند، و این رحمتى است که خداوند تعالى به ایشان بخشیده است .
پرسیدم : آن فضیلت که نام بردید و وصف نمودید کدام است ؟
فرمود: زیارت جدّم حضرت امام حسین (ع ) است . زیرا که او غریب است و در زمین غریب مدفون شده است .
هر که به زیارت او مى رود، بر او برمى گرید. و هر که به زیارت او نمى رود، بر مصیبت او اندوهناک مى باشد و دلش مى سوزد. هر که او را به یاد مى آورد ترحّم مى کند.
و هر که نظر کند به سوى قبر پسرش در پائین پاى او، در بیابانى که خویشى و دوستى نزد او نیست و حق او را غصب کردند، و جمع شدند جمعى از کافران و مرتدّان از دین ، و یاورى یکدیگر کردند تا او را کشتند، در بیابانى دفن نکرده انداختند، و منع کردند از او آب فراتى که سگان مى خوردند، و ضایع کردند حق رسول خدا (ص ) را، و وصیّتى که در حقّ او و اهل بیتش ‍ کرده بود.
پس او مدفون گردید، جفا یافته در میان قبرهاى خویشان و شیعیان خود. هر که نزد او مى رود، وحشت مى یابد از تنهائى او، و دورى از جدّ بزرگوارش . و در منزلى افتاده است که نمى رود نزد او مگر کسى که خدا دلش را به ایمان امتحان کرده است ، و حقّ ما را به او شناسانده باشد.
پس گفتم : فداى تو شوم من مى رفتم به زیارت آن حضرت ، تا آنکه مبتلا شدم به خدمت خلیفه و حفظ اموال او و من نزد ایشان مشهور شده ام . لهذا در این ولا از براى تقیّه ترک کرده ام و من مى دانم که زیارت آن حضرت ثواب بسیارى دارد.
فرمود که : (مى دانى که کسى که به زیارت آن حضرت میرود چه فضیلت دارد و او را نزد ما چه نیکى ها است ؟!).
گفتم : نه .
فرمود که : (امّا فضیلت زیارت کننده او: پس مباهات مى کنند به او ملایکه آسمان ها و امّا آنچه نزد مابراى او هست پس ترحّم مى کنیم براى او هر صبح و شام ).
وبه تحقیق که خبر داد مرا پدرم که : روضه آن حضرت از روزى که مدفون شده است هرگزخالى نبوده است از کسى که صلوات فرستد بر او از ملائکه یا جنیّان یا آدمیان یا وحشیان صحرا. و هیچ چیز نیست مگر آرزوى حال زیارت کننده آن حضرت مى کند و خود را از براى برکت بر او مى مالد و به نظر کردن به سوى او امید خبر مى دارد براى آنکه برکت یافته است به نظر کردن به سوى قبر آن حضرت .
بعداز آن فرمودکه :
(شنیده ام که قومى از نواحى کوفه و غیر ایشان مى روند نزد قبر آن حضرت و زنان مى روند و ندبه و نوحه مى کنند در نیمه ماه شعبان پس بعضى قرآن مى خوانند و بعضى قصّه هاى جانسوز آن حضرت را ذکر مى کنند و بعضى مرثیه مى خوانند؟).
گفتم : بلى فداى تو شوم دیدم بعضى از اینهایى که مى فرمائى .
فرمودکه : (حمد و سپاس خداوندى را که در میان مردم جمعى را مقّرر فرموده است که مى آیند به سوى ما و ما را مدح مى کنند و مرثیه از براى مصیبت ما مى گویند و مى خوانند. و دشمن ما گردانیده است کسانى را که طعن کنند بر آنها از خویشان و غیر ایشان و استهزاءکنند بر ایشان و قبیح شمارند کردار ایشان را).(5)

 

پی نوشتها :

1-     سیّد الشهداء ص 227 .

2-     بحار الانوار ج 10 ص 86.

3-     کامل الزیارت ص 143 بحارالانوار ج 101 ص 75 -76.

4-     کامل الزیارات ص 145 ،بحارالانوار ج 101 ص 67 روایت 59.

5-     بحارالانوار ج 101 ص 74 - 73 المستدرک ج 2 ص 203 نورالعین ص 108


 
مشخصات و تاریخچه مرقد امام حسین
ساعت ۱:۳۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۳ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

اگر چه قبر حقیقى سیدالشهدا (ع) در دلها و قلبهاست که بناى آن از دوران کودکى در سرزمین دل شیعیان و عاشقانش گذارده شد؛ اما مرقد شریف آن حضرت همواره از آثار و برکات متعددى برخوردار بوده است . 

ضریح مقدس و حرم مطهر امام حسین (ع) یادگارى از جان نثارى و فداکارى او و یارانش در راه خدا مى‏باشد. مرقدى که جاى عترت آدمیان براى ابد و دوام خواهد بود، و سزاوار است که این بارگاه شریف و غم‏انگیز و شور آفرین، همواره زیارتگاه مردم جهان شده و انسانها ، فداکارى و عشق و صفا را از خفتگان این مرقدهاى شریف ، سرمشق گیرند.

 

حرم حسین کعبه دلهاست . و این کعبه طوافگاه زائران و قبله امیدواران و دارالشفاى دردمندان و پناهگاه توبه کنندگان و گنهکاران است.

آرى، عاشقان کویش و دلباختگان رویش ، پروانه‏وار خود را در اطراف ضریح مطهرش گردانیده و به آتش عشق و محبت او، پر و بال خویش را مى‏سوزانند و اشک شوق و اشتیاق بر چهره و رخسار مى‏افشانند، و بر مظلومى و مصیبتهاى او و خاندانش ناله سر مى‏دهند براستى «این چه شمعى است که جانها همه پروانه اوست».

 

برگرد حریم تو ، که دست طلب ماست‏

چون دامن شمعى است، که پروانه بگیرد

فضل و شرافت کربلا و مرقد مطهر سیدالشهدا (ع) چنان است که امام صادق (ع) فرمود: «قبر ابى عبدالله الحسین (ع) از آن روزى که در آنجا دفن شد، باغى از باغهاى بهشتى است» (1).

با ذکر این مختصر ، شایسته است جهت آگاهى و آشنایى با چگونگى حرم و مرقد شریف امام حسین (ع) و تحولات عمارت شریف ، مطالبى به طور اجمال ذکر گردد.

محل دفن آن حضرت که همان گودال قتلگاه است ، اکنون داراى سقفى است که روى آن صندوق مبارک نهاده شده و روى صندوق ، ضریح در میان روضه منوره ، و روضه نیز در بین مسجد (مسجد بالا سر و مسجد پشت سر) و در طرف پایین پا در زاویه روضه قبور شهدا مى‏باشد این مجموعه هم اکنون حرم امام حسین (ع) را تشکیل مى‏دهد، و حرم نیز میان رواق و رواق در وسط صحن و صحن محور آبادانى زمین کربلا بوده و مى‏باشد.

 

ضریح مقدس در وسط واقع است و از نقره خالص ساخته شده که در پیش روى آن با طلا و به خط نسخ نوشته شده: «ولا تحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون»، و در بالاى سر، «آیه نور» نوشته شده است .

 

صحن مطهر حسین (ع) داراى هفت باب است که عبارتنداز:

1- باب قبله که ساعتى بر فراز آن نصب است ،

2- باب قاضى الحاجات

3- باب زینبیه که در حدود تل زینبیه قرار دارد

4- باب سلطانى

5- باب بازار بزازها

6- باب سدره که در شمال صحن بوده و به بازار و اطراف راه دارد

7- باب صافى که به درب بین الحرمین نیز معروف است.

 

تاریخچه :

از اخبار چنین بر مى‏آید که بارگاه حسینى هفت مرتبه - به غیر از عمارت موجود - بنا نهاده شده است .

عمارت اول: بارگاه سیدالشهدا (ع) پس از ساختن قبر شریف آن حضرت براى اولین بار در دوران بنى امیه بنا گردید ، اخبار و روایات بسیارى آمده که در زمان بنى امیه سقفى بر روى مزار امام و مسجدى (ظاهراً توسط بنى اسد) نزدیک آن ساخته شد و تا زمان هارون الرشید (سال 193 ) همچنان باقى بود.

عمارت دوم : بعد از تخریب مرقد شریف ، توسط هارون ، در زمان مأمون خلیفه عباسى، عمارت دوم بنا شد، و تا سال 232 باقى بود .

اما از آن سال تا سال 247 متوکل چهار بار امر به خرابى و انهدام قبر کرد، و اوقاف حایر مبارک را برد و ذخایر آن را تاراج کرد.

عمارت سوم : سومین بار مرقد مطهر امام به دست «منتصر» تجدید بنا شد، و تا سال 273 باقى بود.

عمارت چهارم : تجدید بناى مرقد امام براى چهارمین بار به دست محمد بن زید بن حسن بن محمد بن اسماعیل بن زید بن على بن الحسین بن على بن ابیطالب ، ملقب به «داعى صغیر» پادشاه طبرستان انجام گرفت.

عمارت پنجم : بناى عضد الدوله دیلمى بود، که در سال 369 بنا شد، و در زمان او بود که رواقى به دست عمران بن شاهین معروف به «رواق عمران» در حایر حسین ساخته شد.

عمارت ششم : ششمین بار بارگاه حسین به دست حسن بن مفضل بن سهلان ابومحمد رامهرمزى ، وزیر سلطان الدوله دیلمى نوسازى شد.

عمارت هفتم : عمارت موجود است که در سال 767 بعد از سرنگونى دولت آل بویه به سال 310 به دستور سلطان اویس ایلخانى ساخته شد، و در سال 786 فرزندش احمد بن اویس در تکمیل آن کوشید و تاریخ آن در بالاى محراب و نزدیک سر شریف آن حضرت نگاشته شده است . (2)

 

پی نوشتها :

1- سیرهء امامان (ترجمهء اعیان الشیعه ), علامه سید محسن امین , ص 220ـ و زندگانى چهارده معصوم ,
عمادزاده , ج 2 ص 137
2- وسائل الشیعه , شیخ حر عاملى , ج 10 ص 323
 

 

 
چه بخوریم تا سرما نخوریم
ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

 

چه بخوریم تا سرما نخوریم
 

 علاوه بر توصیه‌های عمومی درباره پیشگیری از ابتلا به انواع ویروس‌های آنفلوانزا و سرماخوردگی که شامل شستن دست‌ها ، استفاده از ماسک، رعایت فاصله با فرد مبتلا، دست ندادن با فرد بیمار و ... است، توصیه‌هایی نیز در مورد تغذیه برای پیشگیری و درمان انواع سرماخوردگی‌ها وجود دارد.

دکتر پریسا ترابی، رئیس اداره بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت می‌گوید:

"برای پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی و آنفلوآنزا بهتر است سطح ایمنی بدن افزایش یابد. نحوه تهیه و مصرف مواد غذایی و انتخاب برخی از آنها نیز در این امر موثرند.

از غذای تازه که خوب پخته شده، استفاده کنید و ترجیحا از مصرف مواد غذایی که از زمان تهیه‌اش مدتی می‌گذرد، پرهیز نمایید.

مصرف ویتامین‌های A و C که در انواع میوه‌ها و سبزی‌ها وجود دارند و از آنتی‌اکسیدان ها محسوب می‌شوند، بسیار مفید است. میوه‌های ترش مزه مثل لیمو ترش و کیوی، سرشار از ویتامین C هستند و برای پیشگیری و درمان سرماخوردگی توصیه می‌شوند.

مصرف قرص‌های جوشان ویتامین C قبل از صرف صبحانه برای پیشگیری و در روزهای اول سرماخوردگی موثر است.

افراد سرماخورده باید مایعات گرم زیاد بنوشند. همچنین از مصرف مواد غذایی محرک مثل ادویه ‌های تند پرهیز کنند."

علاج واقعه

دکتر لیلا آزادبخت، متخصص تغذیه و محقق مرکز تحقیقات غدد درون ‌ریز دانشگاه علوم ‌پزشکی شهید بهشتی در این باره می گوید:

"تغذیه سالم، علاج و عامل جلوگیری ‌کننده از ابتلای افراد به سرماخوردگی است. برای این که سیستم ایمنی بدن به بهترین نحو به وظیفه‌اش که مبارزه با ویروس‌های سرماخوردگی و آنفلوانزا است، عمل کند باید مواد مغذی حیاتی را دریافت کند.

مصرف پرتقال، انواع توت ، فلفل دلمه‌ای ، سیب زمینی و سبزیجات برگ سبز از قبیل انواع کلم و دریافت زیاد و منظم ویتامین C به کاهش بروز، شدت و طول مدت سرماخوردگی کمک می‌کند.

غلات سبوس ‌دار و حبوبات، منابع غذایی خوبی برای ویتامین‌های گروه B هستند.عدم مصرف این مواد در بدن سبب بروز عفونت‌های مکرر دستگاه تنفسی فوقانی می‌شود.

مصرف سیر که دارای آهن و روی است، سبب تقویت سیستم ایمنی و کاهش خطر عفونت‌های ویروسی می‌شود.

افرادی که زیاد دچار سرماخوردگی می‌شوند، ماهی قباد، قزل‌آلا، ماهی‌های روغنی ، دانه کدو حلوایی و روغن شاه دانه که غنی از اسیدهای چرب امگا 3 هستند را مصرف کنند.

همچنین دانه کنجد و آفتابگردان ، غنی از اسیدهای چرب امگا 6 هستند که این اسیدهای چرب در مبارزه علیه عفونت‌های سرماخوردگی، به سلول‌های دستگاه تنفسی کمک می‌کنند.

عفونت‌های مکرر تنفسی با کاهش ذخایر ویتامین A همراه است. جگر، کره و تخم ‌مرغ از منابع غنی ویتامین A هستند. هویج، انبه، سیب‌ زمینی، زردآلو، کدو حلوایی و سبزیجات سبز تیره نیز تامین ‌کننده "بتا کاروتن" هستند که در بدن به ویتامین A تبدیل می‌شود.

در زمان سرماخوردگی باید از مصرف غذاهای آماده بسته‌ بندی شده و کنسروها خودداری کرد، زیرا از لحاظ ویتامین و مواد معدنی فقیر هستند و به جای مصرف این نوع غذاها بهتر است از انواع میوه و سبزیجات تازه، گوشت، ماهی، غلات، مغزها و دانه‌ها استفاده نمود.

استفاده از بخور برای رفع گرفتگی بینی موثر است. برای این کار 10 دقیقه سرتان را روی بخارهای یک ظرف آب جوش بگیرید. بهتر است دستمال یا حوله‌ای را روی سر بگذارید و این عمل را سه بار در روز تکرار کنید. همچنین می‌توانید مقداری روغن منتول یا اوکالیپتوس به آب در حال بخار شدن اضافه کنید تا موجب تسهیل عمل تنفس شود."

معجزه عسل

تقریبا همه ما در مورد مصرف مخلوط عسل و لیمو ترش در یک لیوان آب گرم، برای درمان بیماران مبتلا به سرماخوردگی چیزهایی شنیده‌‌ایم.

دکتر جعفر بهزاد، محقق و متخصص تغذیه می‌گوید:

"بیشترین موارد شکایت از سرماخوردگی مربوط به علائمی از قبیل گلودرد، بی‌تابی و بی‌قراری، گرفتگی بینی و احساس سرما است.

برطرف کردن هر کدام از این علائم، به تنهایی می‌تواند در بهبود حال بیمار بسیار موثر باشد، زیرا هنوز داروی قطعی برای ریشه ‌کن کردن ویروس مسبب سرماخوردگی پیدا نشده است. علاوه بر این در افرادی که مبتلا به نقص سیستم ایمنی بدن نیستند، از بین بردن ویروس لزومی ندارد.

تامین گرمای بدن با پوشیدن لباس کافی و گرم نگه داشتن محیط از جمله اقدامات ضروری در بهبود سرماخوردگی است.

مصرف یک لیوان آب جوش به همراه عسل و لیمو ترش، یکی از روش‌های موثر در تسکین علائم سرماخوردگی است. همچنین مداومت بر مصرف چای کمرنگ و آب میوه به دلیل افزایش میزان مایعات دفعی از بدن، موجب تنظیم دمای بدن می‌شود.

مصرف ماست تاثیر به سزایی در تقویت سیستم ایمنی بدن، حین مواجهه با عوامل میکروبی دارد. با بهبود کارکرد سیستم ایمنی، بدن در مقابله با انواع ویروس‌های مسبب سرماخوردگی، قوی‌تر می شود و سریع ‌تر سلامت خود را باز می‌یابد."


 
تقدیر از خبرنگاران برتر شهرستان
ساعت ۱٢:٤٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

همزمان با هفته دولت در محل فرمانداری شهرستان کلات و در جلسه شورای اداری از فعالیتهای خبرنگاران برتر شهرستان تقدیر و تشکر شد .